Ankara

Ankara'dayım.. Canım anneme kavuştum :))))

Dün geldim ve bir haftada yapacağım işleri yaptım.. Gelen giden, davetler.. Ve en krıtiği ağır misafirlerim Pazartesi teşrif edicekler :S

Gerginim, sevinçliyim.. Karman çorman hisler içerisindeyim :S

Ne benim icime sindi nede bu durumdan memnunum...

Benim (ex-) sevgili ailesini ikna etti.. Etti ama bende bittim..

4 gün hastaneye tasindim..

Sonuc?!?

Aile basit bir konusma ile ikna oluverdi..

Degermiydi??

HAYIR!!!!!

O konusma cok cok önce yapilmis olsaydi bizde bu kadar yipranmazdik.. Ama laf söz dinleyen kim???

Sen saga konussss, sen saga dinle -.-

Icime sindimi bu durum??
Aslinda hayir..
Memnunmuyum??
Yine hayir..

Ilk önce hic tanismadan aile tarafindan verilen 'veto' canimi yakti, kirdi, üzdü..

Birazda olsa güvenimden bi parcacik aldi..

Tekrar o güven yerine oturana kadar karin bölgemdeki sizilar, burkulmalara devam..

Hem pastam bitmesin istiyorsun, hem karnim doysun diyorsun

Hayatimda hic bir zaman sürüdeki koyun olmadim.. Ama ne maalesef ki ben bir koyunla hayatimi paylasmisim..
O kadar kör körüne asik olmusum ki görememisim yanimdaki kisinin gercek yüzünü..

Ailesi basit bi neden yüzünden evlenmemize karsi ciktilar ve benim koyun boyun egmekle yetindi..
Insan sevdigine böylemi yapardi? Yapmazdi..
Savasirdi, mücadele ederdi.. Sevgimizi bu kadar savunmasiz birakmazdi..

Ailesi üstelik beni daha tanimiyorlardi bile, tanisma asamasinda yan cizdiler.. Aylarca gideriz, tanisiriz, biz ne zaman kizla tanisicaz diyen bir aile her ne nedense 'Biz sizin mutlu olucaginiza inanmiyoruz, asla olmaz' demeye basladilar..
Sürüdeki koyun, yani benim ex-sevgili, ailenin tek cocugu, canta gibi peslerinde gezdiriyorlar..

Anlatiyorum, konusuyorum.. Nafile..

Hem ayrilmak istemiyor hemde ailesine laf söz geciremiyor, daha dogrusu ugrasmak istemiyor.. Ama istedigini söyleyip bana hala umut veriyor..
Insan bu kadarmi dengesiz, bu kadarmi insafsiz olur?!?

Bugün bizim icin mücadele edicem diyor, ertesi gün ailesi (benim sahsi düsüncem bu) bi iki iyi davraninca buna bu basliyor mücadele etmek icin ugrascam diyor..
Bugün kararliysa ertesi gün kararsizliga düsüyor..

Ben hic mi ona güven veremedim bu iliskide, hic mi inanmiyor bize??

Isteyen, seven yapardi dimi???????

Ailesinin söyledigi nedenleri duyanin agzi acik kaliyor, böyle nedenmi olurmus diye..
Gercekten cok basit, dar görüslü insanlarin düsünecegi sey..

Nedenimiz... Benim yurtdisinda olusum.. Benim caresiz, ona (daha dogrusu onun ailesine karsi) bagimsiz olusum.. Ya bir gün bavulumu alip giderseymisim......
Giderseymisim??????

Hangi bi kiz aile iskencesine dayanir eger sevdigi erkek o kizi koruyup kollamazsa????
Türkiye'de yasiyan, yetisen bir kiz buna katlanirmi????
Benim bagimsiz olupta kendi ayaklarimin üzerinde durmam onlara batti, ogullarinin bana karsi olan sevgisi batti onlara.. Ama bence hiiiiic batmasin gördügümüz gibi ogullari beni o kadar da sevmiyormus...

Bir aile ogullarina kiz yakistirirken caresiz, zavalli, erkege muhtac bir kizmi secer???? Varmi böyle bir sey??? Kaldimi öyle bir sey???????

Aile kiz senden ya ayirilirsa diyor, oglanin akli bulaniyor..

Hayyyyy senin aklinin bulanmasina jksdbfjsdbjsdf!!!!!!!!!!!!!!!

Ya bende bir hata var ve bu durum basima geliyor.. Yada sevdigim kisinin karakteri yerine oturmamis ve ben bunu görememisim...

Hem pastam bitmesin istiyor hem karnim doysun istiyor.. Buda beni hirpaliyor, yipratiyor, zedeliyor..

Mantigim 'Vur kapiyi cek git' diyor..
Kalbim ise 'Seni seviyorum nolursun bizim icin caba göster' diye haykiriyor..

ooooooooooffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff